Nooduitgawes, soos ‘n groot mediese rekening of ‘n duur motorherstelwerk, is ‘n beduidende bedreiging vir die finansiële stabiliteit van baie Kanadese, volgens ‘n opname wat Donderdag deur Royal Bank of Canada vrygestel is.
Ongeveer 42 persent van die Kanadese is bekommerd dat selfs een groot onverwagte uitgawe hul finansies kan ontspoor, volgens die peiling. En byna vier uit elke 10 huishoudings met ‘n inkomste onder $100 000 het nie eens ‘n noodfonds wat gestig is om die slag te demp nie.
“Ek is nie verbaas nie, maar ek is bekommerd,” sê Ryan Gubic, ‘n gesertifiseerde finansiële beplanner en die stigter van MRG Wealth Management, gebaseer in Calgary. “Oor die afgelope paar jaar het die koste van noodsaaklikhede en lewenskoste in Kanada vinniger gestyg as wat huishoudelike begrotings kan hanteer.”
Met stygende pryse, het Gubic gesê die deel van Kanadese wat sukkel om nooduitgawes te finansier, kan in toekomstige jare aanhou toeneem.
Inflasie het in Mei met 3.2 persent geklim, volgens die jongste verbruikersprysindeks van Statistieke Kanada, met gaspryse wat jaar na jaar met 33 persent gestyg het.
Kruideniersware, behuising, gas en ander items neem ‘n groter deel van huishoudelike inkomste op, het Gubic gesê, en laat minder geld oor vir besparing. Hy het bygevoeg dat die verbandhernuwingsgolf die afgelope paar jaar ook huiseienaars onder druk geplaas het.
“(Hierdie bekommernisse) is nie beperk tot huishoudings met laer inkomste nie,” het hy gesê. Byna ‘n derde van huishoudings met ‘n inkomste van meer as $100,000 het gesê hulle is een groot onverwagte uitgawe weg daarvan om oor die rand te gaan, en 75 persent het gesê dat die hoë lewenskoste ook hul spaarplanne benadeel.
Die top onverwagte uitgawes waaroor Kanadese bekommerd is, sluit in motorherstelwerk of ander onverwagte vervoerkoste (39 persent), gevolg deur huisherstelwerk (38 persent) en mediese of gesondheidsuitgawes (31 persent).
Oor alle respondente was die hoë lewenskoste die grootste faktor wat dit moeiliker gemaak het om noodbesparings te bou of in stand te hou, teen 76 persent. Maar die Albertaanse respondente (86 persent) het waarskynlik lewenskoste as ‘n afskrikmiddel genoem, gevolg deur Atlantiese Kanadese (83 persent).
Gubic het gesê dit kan wees as gevolg van vervoerbehoeftes in hierdie provinsies, met huishoudings daar wat meer geneig is om ten minste een motor te besit. Alberta het die afgelope paar jaar ook vinnige bevolkingsgroei gesien, het hy gesê, wat behuisingskoste verhoog het en dit minder bekostigbaar gemaak het om in te woon.
En in Atlantiese Kanada is die gemiddelde huishoudelike inkomste geneig om laer te wees te midde van minder werksvooruitsigte, het Gubic gesê.
Ander redes in die RBC-peiling wat respondente verhinder het om tot hul noodfonds by te dra, sluit in spaar vir ander prioriteite (55 persent), finansies wat te dun gerek word (45 persent) en duik in hul noodfonds om vir nie-nooduitgawes te betaal (29 persent).
Die gevolge daarvan om nie ‘n noodkussing te hê nie, kan die staatmaak op kredietkaarte of ander skuldinstrumente insluit, het Gubic gesê.
Tog het hy gesê hoewel finansiële adviseurs tipies aanbeveel om drie tot ses maande se spaargeld in ‘n fonds op te bou, kan so ‘n teiken skrikwekkend voel, veral vir iemand wat ‘n tjek tot ‘n betaaltjek leef.
“Begin is die belangrikste stap, selfs al is dit $10 per maand,” het hy gesê. “Miskien is die eerste doelwit om een betaaltjek ter waarde van jou noodspaargeld te spaar, en die volgende doelwit kan wees om een maand van jou lewenskoste te spaar.”
• E-pos: slouis@postmedia.com
