Suid-Afrikaners eis toenemend versekeringsvoordele terwyl hulle nog leef. Volgens Discovery Life gaan sowat 65% van sy eise-uitbetalings nou vir “lewende voordele”.
Die verskuiwing na dekking vir ernstige siektes, ongeskiktheidsvoordele en inkomstebeskerming is beduidend in vergelyking met die dood-eis-geweegde uitbetalings van vorige jare.
Discovery Life het R11,5 miljard se eise in 2025 uitbetaal, deel van R36 miljard oor die afgelope vyf jaar. Die versekeraar het verlede jaar 9 298 eise verwerk teen ‘n uitbetalingskoers van meer as 99%. Eise is in ‘n klein aantal gevalle van die hand gewys: nie-openbaarmaking was verantwoordelik vir 0,4% van verwerpings, wanvoorstelling vir 0,15% en bedrog teen 0,15%.
“Om daardie verhaal te probeer breek dat lewensversekering vir dood is, is baie belangrik,” sê Kashmeera Kanji, hoof van verspreidingstrategie en markanalise by Discovery Life. “Ons sien eise oor alle ouderdomme heen; dood is nie net ‘n ouderdomsding nie. Dit gebeur oor die algemeen.”
Eis meer as een keer
Een van die duidelikste verskuiwings in eisepatrone is die opkoms van polishouers wat meer as een keer eis. Soos mediese behandeling verbeter, oorleef meer mense ernstige gesondheidsvoorvalle soos hartaanvalle, beroertes en kanker – maar daardie selfde individue kan later verdere komplikasies in die gesig staar.
“Mense wat ‘n ernstige siekte oorleef, is meer geneig om nog ‘n mediese gebeurtenis te ervaar,” sê Gareth Friedlander, adjunk-uitvoerende hoof van Discovery Life. “Dit is bloot omdat medisyne regtig goed is in die lewe.”
Discovery het in 2025 R320 miljoen aan verskeie eisers betaal. Kliënte wat ‘n ernstige siekte-eis voor 2025 ingedien het, het 4% van sy risikopoel uitgemaak, maar was verantwoordelik vir byna ‘n kwart van alle ernstige siekte-eise verlede jaar.
Die waarskynlikheid om ná ’n eerste eis weer te eis is byna 600% hoër as die gemiddelde, sê Friedlander. “Jy kan sommige kliënte op hul derde eis, hul vierde of meer eis sien. Ons het ‘n enkele kliënt gehad met 21 eise op een polis. Ons sien al hoe meer mense wat meermale eis,” sê hy.
Friedlander voeg by dat dit die belangrikheid van versekering beklemtoon. “Wanneer jy praat van massiewe hartaanvalle en beroertes en kankerreise en hierdie aanvalle wat ‘n ernstige siekte op ‘n gesin het, kan jy soort van ‘n gevoel kry van hoe onderversekerd” Suid-Afrikaners is,” voeg hy by.
Die onderversekeringsgaping
Suid-Afrika het ‘n aansienlike lewens- en kritieke siekte-versekeringsgaping. Die Vereniging vir Spaar en Belegging Suid-Afrika (ASISA) bereken dat indien huishoudings hul lewenstandaard wou handhaaf ná wat dit as ‘n “doodgebeurtenis” noem, die kollektiewe tekort R21,1 triljoen beloop – of R3,1 miljoen vir die gemiddelde verdiener.
Die ongeskiktheidsgaping is nog groter. Die handhawing van lewenstandaarde na ‘n ongeskiktheidsgebeurtenis sal R48.6 triljoen se dekking nasionaal vereis, teenoor werklike dekking wat van krag is van R19.4 triljoen. Dekking vir ernstige siektes is die mees verwaarloosde van almal. ASISA-data toon 85% van Suid-Afrikaanse verdieners het geen.
‘n Gemiddelde Suid-Afrikaanse verdiener moet sowat R2,1 miljoen hê om te verseker dat sy of haar gesin hul lewenstandaard kan handhaaf – en daar is ‘n gemiddelde sterfteversekeringsgaping van sowat R1,3 miljoen.
In die geval van ‘n ongeskiktheidsgebeurtenis sal die gemiddelde Suid-Afrikaner vir R3 miljoen se dekking moet voorsien, en ASISA sê daar is ‘n gemiddelde gaping van sowat R1,8 miljoen.
Wie eis, en hoekom
Discovery se data wys hart- en slagaarsiektes en kanker is die hoofoorsake van eise vir diegene van 65 jaar en ouer. Vir die ouderdomsgroep 30 tot 50 is motorongelukke die mees algemene oorsaak van onnatuurlike dood. Mans is drie keer meer geneig as vroue om in ‘n noodlottige motorongeluk te sterf, volgens Discovery se vyfjaarsyfers.
Onder diegene tussen die ouderdomme van 51 tot 60 is selfmoord verantwoordelik vir 36% van onnatuurlike sterftes. Die algehele koers het gedaal – van 35% tot 27% – wat Discovery deels toeskryf aan geestesgesondheidsingrypings, insluitend kostevrye beradingsprogramme.
“Selfmoordsyfers het van verlede jaar afgeneem. Dit het in die regte rigting beweeg, maar steeds op ‘n vlak waar ons bekommerd is,” sê Sylvia Steyn, hoof van Eise en Diens by Discovery Life.
Wat verbruikers wil hê
Die lewensvoordele-verskuiwing is ook verbruikersgedrewe. Die Capgemini World Life Insurance Report 2026, wat saam met die Life Insurance Marketing and Research Association gedoen is, het bevind dat hoewel 68% van volwassenes onder 40 lewensversekering as noodsaaklik vir ‘n gesonde finansiële toekoms beskou, strook huidige aanbiedinge nie met hul finansiële prioriteite nie, wat aanneming verhinder.
Jonger verbruikers noem ‘n wanverhouding met hul huidige lewensfase, hoë premiekoste en ‘n gebrek aan onmiddellike voordele as die vernaamste struikelblokke tot aankoop, sê die Capgemini-verslag.
Mense onder die ouderdom van 40 wil lewensvoordele hê wat finansiële buigsaamheid bied rondom lewensgebeure, ondersteuning vir welstand en hulp tydens ‘n kritieke siekte, sê Capgemini.
Volgens dieselfde verslag sal wêreldwye lewensversekeringspremies teen net 0,9% jaarliks saamgestel word teen 2040 groei, volgens dieselfde verslag, wat die omvang van die bedryf se uitdaging om relevant te bly vir die volgende generasie polishouers weerspieël.
Dit strook met Discovery se gedeelde-waarde-model, wat polishouers beloon vir gesonder en meer finansieel verantwoordelike gedrag deur laer premies, terugbetalings en produkafslag. Discovery het in 2025 R1,25 miljard aan PayBacks en R1,16 miljard aan kontantomskakelingsvoordele betaal – geld wat betaal is aan kliënte wat lewendig en verloof is en nie ‘n sterftevoordeel eis nie.
Die langste duur van ‘n Discovery-polis voor ‘n doodseis was byna 25 jaar. Die kortste was 29 dae.
PERSOONLIKE FINANSIES
